رزم ديدهء با تهور و مبارزان نبرد آزماى و پردلان قلعه گشاى قدم از شهر بند وجود بيرون نهادند و چون مكرر آثار شجاعت و صفدرى و علامات سلطنت و سرورى از والى دار السلطنهء هرات معلوم عبد اللّه خان گرديد ، يكى از مقربان مخصوص را نزد او فرستاده پيغام داد كه كمال مردى و مردانگى و شجاعت و فرزانگى تو نزد ما بوضوح پيوسته و ما را نسبت به تو محبت بيش از پيش وقوع يافته وظيفهء محبت آنست كه ترك مجادله و عناد كرده در سلك بهادران و مخصوصان اينجانب داخل گردى تا همان ايالت و حكومت مملكت خراسان متعلّق به تو باشد و درين ماده بهيچوجه من الوجوه دغدغه و تفرقه بخاطر « 1 » راه ندهى كه چون اين كار كرده باشى ، بنوعى ملحوظ نظر اعتبار خواهى شد كه محسود جميع سلاطين ، بلكه مقصود خواقين روى زمين گردى و بطريقى مشمول اثر عاطف خسروانه شوى كه فوقى بر آن متصور نباشد . و زياده از آن در حيّز امكان نگنجد . و چون عليقليخان بر مضمون اين پيغام خديعت فرجام اطلاع يافت ، بعد از شرايط تأمل و تفكر و لوازم انديشه و تدبّر ، با وجود مقدمات سابقه كه بين الجانبين صورت تأكيد يافته بود ، دست حقيقت و صوفيگرى دامن اعتقادش را گرفته گريبان اختيار بسرپنجهء خلاف بىاعتبار نداد و بمجرّد اين حكايات حيله آميز ، و اين مقالات فريب انگيز ، از طريق « 2 » يكجهتى و اخلاص و سبيل هواخواهى و اختصاص انحراف ننمود و ابواب قبول اين مدّعا ، از آن جمع فضول بر شهربند خاطر ملول نگشود و چون بالكليه [ از ] التفات پادشاه سكندر صفات و اعانت و امداد خان جلالت سمات مأيوس گشت ، ناچار دل بر هلاك [ 164 ] و روى تضرّع بر خاك نهاده بار ديگر بتوسط باد صبا بمضمون اين عريضه ، زبان مقال گشوده ، بساط اميدوارى در نوشت .

--> ( 1 ) - م : بخاطر خود . ( 2 ) - د : طرق .